Tlvupstur      Smi : 864 2130      478 1397      Heim Forsa Heim

 bet@bet.is

 

.

Bjrn Emil Traustason.

 

18   SKLABRUR

Eitt sinn voru tjn sklapiltar fer yfir Skeiarrsand. Bar svo til a einn eirra var eftir af hinum a gera vi hj sr hestinum en hinir lagsmenn hans riu undan.

eir sj ar einhverja mannslkan skra um sandinn fjrum ftum. Sj eir a etta er skessa. Hn skrur n til eirra og biur a hjlpa sr suur yfir na. En eir hlja a henni og yfirgfu hana ar og fru lei sna.

N kemur s sem eftir var af hinum. Hann ht rarinn og biur hn hann a hjlpa sr yfir na.

Hann kva a velkomi ef hn treysti sr a komast bak hestinum og ef hann gti bori au. Hn kva hestinn bera au og lka sagist hn mundi komast bak hestinum fyrir aftan rarin og flytjast au annig yfir na.

Og sem au komu land spyr hann hvert hn vilji halda. Hn segist tla a halda inn me nni, "og mun g n komast han til bygga minna og vildi g einhvern tma geta launa r essa greivikni sem hefur ausnt mr.

En a kann g r a segja a vetur essi verur hinn harasti. Og nr sem kemur Sklholt skaltu teyma hesta na brekkuna fyrir ofan stainn.

Skal g hira , a eftir er til vordaga og mttu, egar fer af sta r skla, vitja eirra sama sta sem skildir vi ." Hann akkar henni fyrir etta og san skilja au me krleikum.

Rur hann n lengi eftir flgum snum uns hann nr eim. Hlja eir mjg a honum og segja hann hafi lengi dvali hj fallegu stlkunni Skeiarrsandi en rarinn lt sem hann heyri a ekki. En sem eir komu Sklholt fer hann me hesta sna eins og fyrir hann var lagt.

Lei svo fram a orra um veturinn. Voru hestar allra sklapilta gerfallnir v a vetur var mjg harur.

En um vori er sklapiltar voru ferbnir gengur rarinn anga sem hann skildi vi hesta sna og standa eir ar bundnir streng og eru eir feitari en um hausti.

Vera n lagsmenn hans forvia og spyrja hver hafi fra hesta hans en hann gefur eim ekkert svar upp a. En svo fr a eir mttu allir kaupa sr hesta til ferarinnar nema rarinn.

Mrgum rum seinna egar rarinn var orinn prestur var hann eitt sinn kynnisfer og rei yfir Kjalveg snemma vors me einum unglingsdreng.

Geri a eim fra snjhr svo eir fru afvega og brust loks fyrir undir strum steini og hugu a eir mundu lta ar lfi.

Heyra eir a ramma er a steininum og sj eir ar koma frnilega skessu. Hn biur me sr koma en prestur ori a varla og fr af sta me henni.

En ar kom a drenginn raut a ganga. Stakk hn honum styttu sna a aftanveru. Og sem au hfu fari um stund raut prest lka gngu.

Tk skessan hann og lt hann koma styttuna a framanveru.

rammar hn svo lengi uns hn sprettir eim r styttunni einum hellisdyrum. Er ar fyrir ung stlka og veita r eim ga sng og beina um nttina.

En um morguninn spyr skessa prest hvort hann ekki sig ekki. Hann kva nei vi. Segir hn honum a etta s dttir sn og hn hafi veri ltt me lttasttinni a henni egar au fundust sandinum.

Situr prestur n arna hj henni hlfan mnu og fylgir hn honum san aftur rtta lei. Prestur spyr hva hn vilji a launum hj sr fyrir alla hjlpina.

Hn ba hann a gefa sr einu sinni a ta. Skilja au san me krleik miklum.

En um hausti lt prestur drenginn reka 20 saui gamla og uxa tta vetra gamlan til skessunnar.

Er mlt hn hafi sent presti aftur msa ggripi, og hlst vinfengi eirra alla vi san.