.

-------------------- Tlvupstur bet@bet.is Smi : 864 2130 478 1397

Heim Forsa Heim

 

Bjrn Emil Traustason.

 

SKUPLA

Suursveitinni fr maur skg a via til kola og kvenmaur s me honum er Sigrur ht. tti hn heldur brellin og illa geju; kom a og fram flaga hennar v eim var brtt sundurora; gjri hn honum flest til meins og ama, v sur a hn hjlpai honum til.

En er hann var binn a sna og ganga fr grfinni leggst hann niur og atlar a sofna. En er hann var sofnaur tekur hn tukt til brags sem dmalaus mun af illfengustu prakkarastrkum auk heldur fullroska kvenmanni, tekur saur sinn hrslukvisti og klnir vit hans og andlit og vekur hann me keskni essari hva eftir anna.

Verur hann a brur vi alla essa hennar mefer a hann flgur hana og a svo frekt a hann skilur hana eftir nrri daua og lamaa hlsliunum. Heitist hn vi hann a hn skuli fylgja honum og nijum hans allt nunda li.

Eftir etta fer hann a ba sig heim, en er hann atlai sta atlar hann a vitja um hana, en fann hana hvergi. Hafi hn gengi aftur svo hlflifandi og fylgdi honum svo fast a a var a skammta henni sem lifandi manni.

Gekk hn svo um Suursveitinni eins og grr kttur, og eins eftir a kynsmenn hans komust rfin, og einnig fylgdi hn Rannveigu sem Suursveitinni bj eftir seinustu aldamt svo a hn var a fara heim aftur ef henni hafi gleymzt a skammta Sigri skuplu, annars t hn allt upp gadd og fordrfai, og egar Sveinn sonur hennar giftist sst hn og var vel bin og hlt sr til skarti; glamrai silfurbnai hennar, en fyrst var htt a skammta henni. En vinlega var hn me skuplu og hallai vi. Lti gjri hn mein af sr.

Eftir a Sveinn komst a Hofi rfum fylgdi hn honum. var hn alltaf hrdd vi karlinn v hann var skyggn og rak hana oft burtu fr sr hlaupum skvettandi hana hlandi og msu ru. Hn ekki einasta fylgdi honum, heldur ogsvo llu hjarflkinu Hofi. - Sagt hefir mr veri a n mundi kominn sjundi ea ttundi liur.

egar Kristn dttir sra Vigfsar Benediktssonar bj Suursveitinni sau hn einu sinni sem oftar smlka. au hjnin svfu fjsinu eins og va hefir tkast austursveitum og st beinatrogi fjspallinum innanverum.

Um nttina vaknai hn vi rusk og nag beinatroginu; var ar Skupla a naga beinin og kastai einu af ru. Hann stkk upp og rak kerlingarrfilinn t r fjsi.

Margt fleira mtti um hana tna, en g hefi ekki svo greinilegar frttir af henni a nokkru sti, en skrafa hefi g vi tvo menn sem hafa s hana og heyrt, enda hafi hn fylgt eim svona milli bja rfunum eins og rum ar um rfin.

 

 

 

.

.